جمهوری کره

در آغاز سلطنت تائجونگ، پادشاه سابق تائجو حاضر نشد از مهر سلطنتی که مشروعیت حکومت هر پادشاهی را نشان میداد، چشم پوشی کند. صرف نظر از این، تائجونگ سیاستهایی را آغاز کرد که معتقد بود صلاحیت او برای حکومت را ثابت میکند. یکی از اولین اقدامات او به عنوان پادشاه: لغو امتیازی بود که طبقات بالای حکومت و اشراف برای حفظ ارتش خصوصی از آن برخوردار بودند. لغو چنین حقوقی از سوی او برای اعزام نیروهای مستقل عملاً توانایی آنها را برای برپایی شورشهای گسترده قطع کرد و تعداد مردان شاغل در ارتش ملی را به شدت افزایش داد. اقدام بعدی تائجونگ به عنوان پادشاه، تجدید نظر در قوانین موجود در مورد مالیات بر مالکیت زمین و ثبت وضعیت رعایا بود. با کشف زمینهایی که قبلاً پنهان شده بود درآمد ملی دو برابر شد.در سال ۱۳۹۹، تائجونگ نقش مؤثری در لغو مجمع دوپیونگ، شورایی از دولت قدیمی که در سالهای رو به زوال گوریو انحصار قدرت دربار را در اختیار داشت، به نفع شورای دولتی چوسان، شاخهای جدید از مرکز، ایفا کرد. حکومتی که حول محور شاه و فرمانهای او میچرخید. پس از تصویب اسناد موضوعی و قانون مالیات، فرمان جدیدی صادر کرد که در آن کلیه تصمیمات مصوب شورای دولتی تنها با تأیید پادشاه قابل اجرا بود. این امر به رسم وزرای دربار و مشاوران در تصمیم گیری از طریق بحث و گفتگو بین خود پایان داد و در نتیجه قدرت سلطنتی را به اوج جدیدی رساند.مدت کوتاهی پس از آن، تائجونگ دفتری به نام دفتر سیمون را برای رسیدگی به مواردی که در آن افراد آسیب دیده احساس میکردند توسط مقامات دولتی یا اشراف (یانگبان) مورد استثمار یا رفتار ناعادلانه قرار گرفتهاند، تأسیس کرد. او اصلاحات جونگ دو جون را در اکثر موارد دست نخورده نگه داشت. علاوه بر این تائجونگ